Complexe onderhandelingen en het belang van klimaatacties.

De klimaatconferentie loopt stilaan ten einde, voor velen een technisch, onverstaanbaar gegeven, met zijn eigen vakjargon. En waarom nog steeds die onderhandelingen, de klimaatopwarming is duidelijk aanwezig en toch zien we weinig concrete veranderingen op beleidsniveau. Hoe complex zijn de onderhandelingen en wat is het belang van de demonstraties?

Klimaat is een globaal gegeven, het gaat ons allen en volgende generaties aan, zodoende zijn er internationale onderhandelingen op verschillende niveaus. Uiteraard heeft elk land zijn visie over de klimaatopwarming, over elk dossier moet men tot een consensus komen, en velen kunnen al struikelen over enkele woorden, symbolen in een tekst. Ter illustratie, het politieke landschap van België, gemeenschappen, gewesten, gemeenten, provincies en federaal niveau, met ieder zijn bevoegdheden. Elk trachten ze in coalitie met andere partijen tot een consensus te komen over het beleid wat vaak lange onderhandelingen en weinig progressieve resultaten oplevert, tegelijk gebeurt dit alles op de verschillende beleidsniveaus. Om de onderhandelingen voor te stellen neem dit voorbeeld, maar dan met zo’n tweehonderd landen, die tot een consensus moeten komen in de onderhandelingen.

Een complex proces dus en ondanks dat iedereen – althans daar gaan we van uit – klimaat opwarming wil tegen gaan, heeft ieder een verschillende visie in deze onderhandelingen. Zo vormt België een groot blok in klimaatfinanciering. En ook al lijkt het dat er weinig aan het gebeuren is, gebeurd is de voorbije jaren, moeten we toch bewust blijven dat we wel degelijk vooruitgang hebben geboekt. Stapsgewijs in een zeer traag proces, zijn we er wel aan het komen. Of we tijdig, dus binnen de vijf jaar, concrete progressieve actieplannen hebben en we de kaap van 2°C kunnen vermijden houd ik in het midden.

Door de complexiteit, het stroeve verloop en landen die zich terugtrekken uit niet bindende afspraken, vragen velen zichzelf af of actie voeren nog nut heeft kunnen wij als jeugd nog wel iets betekenen, wordt er nog wel geluisterd naar ons woord? Ook ik begon stilaan te twijfelen of de klimaattrein en de demonstratie nog wel effect zou hebben. Met dit gegeven legde ik mijn oor ten luister bij Sarah Lamote. Zij wist me te wijzen op het blijvende belang van actie voeren en onrechtstreeks kreeg ik weer hoop in de onderhandelingen. Al is het maar omdat onderhandelaars nieuwe moed krijgen om verder te gaan wetende dat honderden jongeren achter hen staan. Het woord van de mens is niet te onderschatten.

Voor het verdere verloop van de klimaatonderhandelingen ben ik van mening dat het een belang wordt om stil te staan bij het imago dat we als stad, land, continent, wereld willen verspreiden. Blijven we denken binnen eenzelfde systeem dat streeft naar economische groei gepaard met klimaat neutrale initiatieven, of gaan we denken buiten het huidige systeem, waar ecologie en de mens boven de economie komt te staan?

– Kerewin Sergeys.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s